هر جا ميرم حيرانم نميتونم هيچ اثري از تو پيدا کنم چرا بايد از تو دور باشم تو کجائي و من کجام دارم خاطرات تو رو فراموش ميکنم الان تنها چيزي که براي من مونده تنهائيامه

ايا ناگهان سگوت حاکم شد بر روي لباني که هرگز سکوت نميکرد ايا ناگهان قهر و جدائي امد از دلت...
ايا اين جزاست اي يار..؟ ايا همه اعمالت جزاست..؟ اگر ميخواهي مرا بکش...اما هرگز سلامت رو از من قطع نکن
ادامه مطلب

هر جا ميرم حيرانم نميتونم هيچ اثري از تو پيدا کنم چرا بايد از تو دور باشم تو کجائي و من کجام دارم خاطرات تو رو فراموش ميکنم الان تنها چيزي که براي من مونده تنهائيامه

ايا ناگهان سگوت حاکم شد بر روي لباني که هرگز سکوت نميکرد ايا ناگهان قهر و جدائي امد از دلت...
ايا اين جزاست اي يار..؟ ايا همه اعمالت جزاست..؟ اگر ميخواهي مرا بکش...اما هرگز سلامت رو از من قطع نکن

هر جا ميرم حيرانم نميتونم هيچ اثري از تو پيدا کنم چرا بايد از تو دور باشم تو کجائي و من کجام دارم خاطرات تو رو فراموش ميکنم الان تنها چيزي که براي من مونده تنهائيامه

ايا ناگهان سگوت حاکم شد بر روي لباني که هرگز سکوت نميکرد ايا ناگهان قهر و جدائي امد از دلت...
ايا اين جزاست اي يار..؟ ايا همه اعمالت جزاست..؟ اگر ميخواهي مرا بکش...اما هرگز سلامت رو از من قطع نکن

 

 

ندا اي صوت اوازم رسيده بانگ ني سازم تو را هم فصل پراوانه تو راست ببلبل هم اوازم
چه مجنون وار از عشقت سراي شعر ميسازم بيا بنشين کنار من هم اوازم هم اوازم
منم مجنون ز عشق تو منم دلبرده نازت نگاهم کن مرا در چشمه عشقت بميران و تباهم کن
بيا و با زبون دل اثير اشتباهم کن اگر فايز بودم اي عشق تو را همچون پرياني تا لحظه مرگم ستايش مي کردم دم بر نمي وردم براي با تو بودن در کنار تو هزاران بار جان ميدادم ميمردم
اگر مجنون بودم از عشق تو ليلي تمام دور دنيا را به عشق ديدن رويت به زير پاي ميوردم
انشانم ده سراي مهر ورزان را رهايم کن از اين تنهائي و وحشت
بذار در با تو بودن دل بشه راحت
نوشتم بر درخت تاک تاکستان من از عشقت نوشتم با پر طاووس من اسمت
کشيدم ان نگاه پر ز معنا را که خيره مانده بر دريا نذاره ميکند در اب پري ها را